Reklamlar

İletileri Göster

Bu özellik size üyenin attığı tüm iletileri gösterme olanağı sağlayacaktır . Not sadece size izin verilen bölümlerdeki iletilerini görebilirsiniz


Mesajlar - ECK_86

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 [27] 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 ... 168
391
akademisyen


1927 yılında Bitlis'in Ahlat ilçesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Kastamonu, lise öğrenimini Kayseri’de tamamladı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nden mezun oldu. İsviçre’nin Neuchatel Üniversitesi’nde “La Question Tunisienne et La Politique Ottomane” konulu tezi ile doktorasını tamamladı. 1968’de doçent, 1975’de de profesör unvanını aldı.

Kayseri Lisesi müdür yardımcısı olarak görev yaptıktan sonra, İsviçre Bölgesi Kültür Ataşe ve Müfettiş Yardımcılığı, Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Kurucu Başkanlığı, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi Tarih Bölümü Başkanlığı, Erciyes Üniversitesi Rektör Yardımcılığı ve İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Kurucu Dekanı görevlerinde bulundu. TRT Yönetim Kurulu Üyeliği ve Başkan Yardımcılığı yaptı. Hacettepe Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi Enstitisü Müdürü iken emekliye ayrıldı. 1983-2001 yılları arasında Atatürk Araştırma Merkezi Bilim Kurulu Üyeliği yaptı.

Prof. Dr. Abdurrahman Çaycı'nın “La Question Tunisienne et La Politique Ottomane” ve “Büyük Sahra’da Türk-Fransız Rekabeti” isimli eserleri Arapça’ya tercüme edildi.

“Gazi Mustafa Kemal Atatürk, Milli Bağımsızlık ve Çağdaşlaşma Önderi, Hayatı ve Eseri” ile “Türk-Ermeni İlişkilerinde Gerçekler” başlıklı eserleri Atatürk Araştırma Merkezince yayınlandı. Adı geçenin Atatürk, Milli Mücadele, çağdaşlaşma ve Kuzey Afrika Türk Tarihi ile ilgili yayınlanmış bir çok makalesi bulunmaktadır.

392
akademisyen, yazar


1908 yılında Çeçen Cumhuriyeti'nini başkenti Grozni'de doğdu. Stalin zorbalığına karşı cephe alan binlerce Kafkasya'lı gibi, o da İkinci Dünya Savaşı yıllarında yurdunu terk etmek zorunda kaldı.

Savaş sırasında Berlin'de "Kuzey Kafkasya Milli Komitesi" ve "Kuzey Kafkasya Lejyonu"nun organı olarak Rusça ve Kuzey Kafkas dilleriyle yayınlanan "Gazavat" adlı gazetenin redaktörlüğünü yaptı. 1951-54 yıllarında Münih'te Rusça-Türkçe olarak" Svobodniy Kavkaz-Serbest Kafkasya" dergisini yayınladı.

Üyesi bulunduğu "Sovyetler Birliğini Öğrenme Enstitüsü" (Münih) tarafından yayınlanan "Caucasian Review", "Dergi", "Vestnik", "Elmecelle" vb. dergilerde, "Problems of the Peoples of the USSR" dergisinde, Avrupa ve Amerika'da yayınlanan birçok dergi ve gazetede Almanca, İngilizce, Rusça, Türkçe, Arapça, Fransızca, İtalyanca çok sayıda makale ve araştırmaları yayınlandı.

Yazılarında ve politik çalışmaları sırasında Manius Mansur, Abdurrahman Kunta, A. Uralov vd. birçok isim kullandı.

SSCB döneminde bir 'vatan haini' sayılan Profesör A. Avtorhan hakkında, glasnosttan sonra Kafkasya'da oluşan egemen Çeçen-İnguş Cumhuriyeti yeniden vatandaşlığa kabul kararı verdi. Çeçen-İnguş Üniversitesi Bilim Kurulu da onu öğretim üyesi olarak üniversite bünyesine almayı kararlaştırdı (1991).

ESERLERİ:
Sovyetler Birliğinde iken yayınlanmış eserleri:

"Kosnovnım voprosam istorii Çeçni" (Çeçenistan Tarihinin Ana Sorunları, Grozni 1930),

"Kratkiy istorikokulturnıy i ekonomzçeskiy oçerk o Çeçne" (Çeçenistan'ın Tarihi-Kültürel ve Ekonomik Taslağı, Rostov-Don 1931),

"Revolütsiya i kontrrevolütsiya v Çeçne" (Çeçenistan'da Devrim ve Karşıdevrim, Grozni 1933),

"Obedineniye, rojdennoye revodütsiyey" (Devrimden Doğan Birlik, Parti yayınları; 1934),

"Revolütsiya 1905 g. na Severnom Kavkaze" (Kuzey Kafkasya'da 1905 Devrimi, Grozni 1935),.

"Nauçnaya grammatika Çeçenskogo yazıka" (Çeçen Dilinin İlmi Grameri, A. Matsiev ve Kh. Yandarov ile birlikte, Grozni 1936).



Sürgünde yayınlanmış eserlerinden bir kaçı:

"Stalin au Pouvoir" (Stalin İktidarı, Paris, 1951),

"Polojeniye istoriçeskoy nauki v SSSR" (SSCB'nde Tarih Biliminin Durumu, Münih 1951),

"Narodoubiystvo v SSSR-Ubiystvo çeçenskogo naroda” (SSCB'nde Soykırım-Çeçen Halkının Soykırımı, Münih 1952),

"Genocide-Slaughter of the Chechen people" (Münih 1952),

"The Reign of Stalin" (Stalin İktidarı Londra, 1953),

"Stalin al Potere" (İtalyanca, Bologna 1953); L' URSS contre L'Islam-La suppression de deux peoples Mu­sulmans"(SSCB İslama Karşı-İki Müslüman Halkın İmhası,BEIPI, Paris, Nr. 94, 1953)

"Tekhnologiya vlasti protsets obravozaniya KPSS" (Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nde Teknoloji İktidarı Olgusunun Oluşması, Münih 1959),

"Stalin and the Soviet Communist Party" (Stalin Sovyet Komünist Partisi, Münih 1959),

"La methode Brejniev" (Brejnev Yöntemi, 1981),

"Memuary" (Anılar, 1983),

"İmperiia Kremlia" (Kremlin Imparatorluğu; 1988)...

393
yazar

Kırım Türk Edebiyatı


HAKKINDA YAZILANLAR

Kırım Türkçesiyle bir yazı

Halq ocası :Abduraman Bari Acımendili
Zera BEKİROVA

Abduraman Bariyev 1897 senesi Kerç yarımadasındaki Acımendi koyunde dünyağa kelgen. 1906 – 1908 senelerinde qomşu Sıcıvut koyundeki başlanğıç mektepte tasıl alğan, 1909 - 1910 senelerinde Cavtobe medrese-sinde Türk ve Arap tillerini ogrengen, soñra Kol – Alğıç, Saraymen medreselerinde oquğan. 1912 – 1913 senelerinde Bağçasaray’da ki Zıncırlı Medresede oqup, tuvğan koyu Acı Mendige qayta ve mında ocalıuq yapa. Aqmescitte neşir olunğan “Tatar Ocapçe” gazetesinde atalar sozleri, aytımlar, şiirler, maneler ve çıñları derc etqendir. 1917 – 1921 senelerinde Abduraman Oca bir zamanlar ozü oqugan Cavtoba Medresesinde ders bergen cenk arfesinde kene tuvğan Acı Mendisinde ocalıq fondında Lenin rayonunda 1922-1923 senelerde çalışqan ocalarnıñ cedveli berilip, mektep mudiri Abduraman Bariyev kulak oğlu ve milliy fırkacı sıfatında sınfiy düşmanlar sırasında qayıd etile.

Sürgünliqte folklorcı oca dülger, suv agları saasında nevbetçi olıp çalışqan. Qırım Tatar halqı milli areketi başlanğan yıllarda Abduraman Oca milli kureşqe birinciler sırasında qoşu-la. Acı Mendi koyü sakinleriniñ adları – soyadları ile cedvelini tizip, milli areketçilerimiz yapqan Qırım Tatar ehalisini cedvelge aluv, cenkte iştirakini, sürgünliqniñ ilk senelerinde ğayıp oluvınıñ sayısını belgilev işinde iştiraq ete. Ozüniñ baş maqsadını halq ağız yaratıcılığı numünelerini, Harcibiye koyunde ocalıq yapqan belli şairimiz Usein Şamil Toqtarğazi aqqında qıymetli malümatlarnı, 20. Asırnıñ ilk yıllarında medreselerdeki tasil, Qırım tarihi boyunca malümatlar toplavda korgen Abduraman Acımendili milli areketimizge salmaklı issesini qoştı.

Abduraman Ocanıñ hızmetlerinden belli yazıcımız Şamil Alâdin, Şamil Toqtarğazige bağışlanğan “İblisniñ ziyfetine davet” adlı eserinde, tilşinasımız Basır Ğafarov, folklorcı Alimimiz Refig Muzaffarov “Qırımtatar edebiya- tınıñ tarihı” nıñ muellifleri Rıza Fazıl ve Safter (H) Nogayev ve diğerleri faydalandılar.

Abduraman oca “Çora Batır”, “Edige” kibi Qırımtatar destanlarınıñ variantlarını yazıp olğan, “Halq edebi-yatı” el yazmasında ikâye kaldırğan. Qırımda grajdan cenki, inqılâb, açlıq, kollektivleştirüv kibi vagiçlar aqqında ikaye ete.

A. Bariyev bizlerge salmaqlı Qırımtatar luğatınıñ zarurlığını añlağan ve lûğat teşebbüsünen bir paylaşqan. Öz mektübinde Basır Ağa: “Qıymetli ve unıtılmaz Abduraman Ocam! Qırımtatar lûğatını yapmaq fikiriñiz pek qoşulam. Bu şeyniñ bizlerge pek buyuk faydası olur. O, tilimiz başqa tiller arasında tutğan yeri, tariqi ve emiyetini aydınlatuvda pek buyuk rol oynar.” dep yazğan.

Aşağıda biz Abduraman Bari Acımendiliniñ “Hatirlerim” qol yazma- sından bir parçasını (olğanı kibi) diqqatınızğa avale etemiz.

1911 – 1912. yılı Saraymen Medresesinde

1911 senesi salgın kuzde Abla Aqamnıñ toyunı toylağan soñ babam meni hasta yatsada Saraymen Medresesine yolladı. Maña onı hasta alda bıraqıp, medresege ketmek pek ağır qeldi. Biz uyle vaqıtlarında medreseniñ dershanesine tüştik. Dershaneniñ kuçük odasına barıp tüşer – tüşmez yahşıca qiyinğen 30 – 32 yaşlarında bir adam qeldi. O, bizneñ biraz laqırdı etti. Bundan soñ men, Şeyhrazi boyukniñ odasına kettim. Medresede 100 den ziyade talebe olıp, odağa yerleşqen ve şu boyukler idaresinde toplanğan ediler:

1-Nusredin Kemal Efendi.
2-Şeyhrazi Ebuleys Efendi
3-Ahmed Efendi.
4-Abdulla Efendi.
5-Usein İlyas
6-Seyt Celil Ğaniy
7-Mensait
8-Seyfedin boyukler.

Saraymen Medresesi oqutuv usulı ceetinden Qırımnıñ başka medreselerinden ayırıla edi. Mında oquv, oqutuv usulları biraz yañı ve eski medreselerge qore çıtqaç edi. O zamanda Qırımda meşhur olğan şu medreseler bar edi:

1-Bağçasarayda Zıncırlı Medrese ve Han Medresesi.
2-Ozenbaş Medresesi.
3-Tavdair Medresesi.
4-Kulümbi Medresesi.
5-Sarayman Medresesi ve İlahre.

Bu medreselerniñ episinde oquv Arapça ve eski Sholastik şekilde edi. 1906 – 1907. Yıllarda İstanbulda ketirilgen Alim Mustafa degen bir muderris olaraq onıñ yerine aslen Qırımlı bolğan Seytmurad Efendi qetirilgen edi.

Saraymen Medresesinde oquv ve yaşayış

Boyükler dep aytılğañ eski ve baş sohtalarnıñ odalarında 12 şer ve daa ziyade sohta bulunır edi. Odalar kiyiznen töşelip, divar etrafında minderler tizilgen adiy Tatar evleri kibi edi. Sohtalar aşayt içün cemiyetke ayda 5 (yahut ziyade) ruble para qoşıp umumi aşhanadan er qün ekişer funt otmek ve kunde bir kere uyle aşı (içinde 100 er gramm eti bolğan qapısta, makaron, pirniç şorba) alır ediler. Ya çay qaynata, yahut tükandan konserve, zeytun, penir, alva alır ve bunıñle keçinir ediler. Esas etibaren medreseniñ başı, direktorı Süleyman Acı idi. Medreseniñ yılda eki kere tatili olır edi: Kış ve uzın muddetli yaz darqavları. Bu darqavlarda talebelerni imtian yapa ediler. İmtianlar aftalarneñ devam eter, buña butün Kerç koylerindeñ din alimleri bolğan efendiler qelir edi.

Saraymen medresesiniñ eñ parlaq vaqti tamam bu senede edi. Bu yıl medresede em talebe çoq edi, em medreseğe bu sene Türkiye ruştiye mektebi programmasınca Türkiy dersler kirsetilgen edi. Suleyman Acı aqaylarnıñ ve baylarnıñ, efendi aqaylarnıñ ve muderrisniñ bundan maqsadları em molla, em oca yetiştirmek olsa qereq. Muderrisniñ butün talebeleri Ruşdiyeniñ 1 ve 11. Sınıflarına bolüngen edi.   

Arapçadan şu ilimler okutula edi:
1-Usul – eñ buyuk felsefe, diñiy felsefe – bunı muderris Seytmurad Efendi oquta edi. Bunı eñ esli talebelerden Musredinen, Şeyhrazi oquv ediler.
2-Telhis – Arap edebiyati, maaniy ve aqaid – bunıda müderris oquttı. Bundan 10 – 12 adam olıp, çoqusı boyünler oquy ediler.
3-Cami dersi – bunı Musredin Efendi oquta edi.
4-İzar – bunı Şeyhrazi Efendi oquta edi.
5-Sarf – bunı Usein İlyas oquta edi.

Medresede derslerge çalışmaq içün aqşamları talebeler geceniñ yarısına qadar ve daa ziyade vaqıt oğraşa ediler. Kuçük talebeler camige toplana, oquv yerine oyunnen vaqıt qeçire ediler.

Men ozüm izarçı edim. Türkçe birinci sınıfta oquy ve şu sınıfnıñ ileri kelgen alâcısı edim.

Talebeler arasında gazeta, edebiy kitap oquv işleri

Talebeler arasında Türkçe gazetalar, jurnallar, edebiy kitaplar, roman, ikâye oquğanlar çoq edi. Lâkin bu işler teşkilâtsız kete edi. Edebiy tögerek degen şeyniñ o zaman ismi bile yoq edi. O zamandan talebeler ve Tatar halqı yalıñız siyasi ceetten Rusiyege tabi ediler. Mektepler Türkçe, Türk İslâmiyeti altında edi. Qırımdan İstanbul mektebinde oquğan yaşlar çoq edi. Bu sayede Tatar halqı ve sohtası Rusiyege duşman, çarimizge duşman, Türkçi ve İslâmcı olıp yetişe ediler.

1911 senesi İtalia Devleti öziniñ kolonial siyasetini omürge keçirmek içün Türklerniñ qolunda bolğan Trablusgarb ve Benğazığa ucüm yaptı. Bu sebepten İtalia – Türkiye cenki başladı. Cenk butün musulman halqlarnıñ İtalyanlarğa qarşı nefret ve duşmanlığını meydanğa qetirdi.

Trablusgarta ve Benğaziyde Türk askerleriynen birlikte vatanını qorçalav oğrunda qaramanca İtalyanlarğa qarşı cenkleşken Arap halqları ve Türk askerleriniñ yigitlik ve batırlıqlarını sohtalr alqışlay ve cenk haberlerini qunü – qunüne gazatalardan izley ediler. Men o zaman birinci şiirimni yazğañ edim:

İtalyanlarnı mağlup etti
Osmanlı qaramanları
Trablısnı suvlay
İtalia asker çıqanları

Saraymen medresesinde hususiy imtian (qışta) yazılı bolğan edi. Hocamed Efendi tahtağa er dersten sualler yazğan ve bu suallerge biz yazma olaraq cevaplar bergen edik. Bu bir taqım talebeler içün alverişli olıp çıktı. Çünki talebelerniñ birçokları bir – birlerinden koçürip oldılar. Baardeki imtian ise soravlarnen oldı. Arapçadan imtiannı bizden izar dersinden konçekli meşur Zinabadin Efendi olgan edi.

Müellifniñ notu:

Muellif Abduraman oca Barige bagışlangan mezkür saifelerimiz içün kıymetli malumatlarnı ve ocanın kolyazmalarını takdim etken Abduraman Barinin kızı Kaside Barievaga ve Moskvada yaşagan torını “Kırımskotatarskaya problema. 1944 – 1991” kitabınıñ muellifi, tarihçı Gulnara Bekirovaga teren minnetdarlıgını bildire. Gulnara hanım kartbabası akkında ve onın eserlerinden tertip etilgen kitap çıkartmaknı arzu ete. Alla onıñ bizler içün bu zarur işinde yardımcı olsun.

Yazarın Adı: Zera BEKİROVA - KIRIM

KALGAY Dergisi, Ocak – Şubat – Mart 2005, Sayı: 35, Sahife16 – 17 - 18

394
şair, yazar, doktor


1929 yılında Malatya'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Malatya'da tamamladı. İÜ Tıp Fakultesi (1949) mezunu. Gemlik Sosyal Sigortalar Kurumu ve Gemlik Azot Sanayi Müessesi'nde ve serbet olarak doktorluk yaptı.

Günümüzde aruz ölçüsünü ustalıkla kullanılan şairlerin başında gelir. Şiirleri, 1946 yılından itibaren Yedigün, Hergün, Büyük Doğu, Çınaraltı, Türk Yurdu, Türk Dili, Yelken, Türk Edebiyatı, Diriliş, Hisar, Milli Kültür dergilerinde yer aldı. Yeni İstiklal (1965) ile Milli Gazete'de Mayın Tarlası ve Isırgan Çiçekleri başlıkları altında şiirleri yayınlandı. Diriliş dergisinde şiirleri yanında biyografi yazıları da yazdı.

ESERLERİ:
Sessiz Gürültü , Dini ve Ahlaki Şiirler Antolojisi, Naatlar...

395
Peygamber Efendimiz Hazreti Muhammed'in babası


Babası Abdülmuttalip (Şeybe)dir. Annesi Fatıma binti Amr'dır. Babasının onuncu oğludur. Yaklaşık olarak 553 veya 546 yılında doğdu. Peygamber Efendimiz'in doğumundan yedi ay önce vefat etti.

Babası Abdülmuttalip o devirde Mekke hakimiydi. Zemzem kuyusunu yeniden ortaya çıkardı.

Abdullah bin Abdülmuttalip akranları arasında çok sevilen ve yakışıklı bir gençti. Onun alnında bir nur parlardı. Bu nur, Hazreti Muhammed'in nuruydu. Hazreti Adem'den beri bütün dedelerinden ve babalarından intikal ederek gelen bu nur en son Abdullah'a erişmişti.

O nura sahip olabilmek için zamanın nice zengin ve namuslu kızları ona evlenme teklif etmişlerdi. Bu maksatla uzak memleketlerden gelenler bile vardı. Bu nur, Zühre oğullarının efendisi Vehb'in kızı Amine'ye nasip oldu. Abdullah bin Abdülmuttalip evliliğinden kısa bir müddet sonra ticaret maksadıyla yaptığı Şam seyahati dönüşünde Medine'de babasının dayıları olan Adi bin Neccar oğulları yanında bir ay hasta yattı. Sonra Peygamber Efendimiz'in doğumundan yedi ay kadar önce vefat etti. Orada defnedildi. Mescidi Nebi'nin Bab-üs-Sıddik kapısı hizasından, 500 metre kadar uzaklıkta bulunan kabir, mescidin 1976'da genişletilmesi sırasında yıkılmıştır. Abdullah'ın doğum tarihi ve vefat ettiği zaman kaç yaşında olduğuna dair çeşitli rivayetler vardır.

Hazreti Abdullah ve Amine, İbrahim aleyhisselamın dinine göre ibadet ederlerdi.

396
İslam'ı seçen diplomat


Sir Archibald Hamilton, İngiltere’nin tanınmış bir diplomatı olup, Birinci Dünya Savaşı'nda deniz subayı olarak vazife yapmıştır. Meşhur bir aileden gelmekte olup, baronet (Baron adayı demekdir) ünvanı taşımaktadır. 1923 senesinde İslam dinini kabul etmekle şereflenmiştir.

Niçin müslüman oldum ?

Büluğa erdikten sonra, İslam dininin sadeliği ve billur gibi berraklığı, beni daima kendisine cezbetmişti. Bir hıristiyan olarak doğduğum ve bir hıristiyan terbiyesi aldığım halde, batıl akidelere bir türlü inanmamış, daima hakkı, hakikati ve mantığı, körü körüne inanışlara tercih etmiştim. Ben, bir tek Allaha, huzur ve ihlas ile ibadet etmek istiyordum. Halbuki ne Roma kilisesi “katoliklik”, ne de İngiliz kilisesi “protestanlık”, bunu bana sağlıyamıyordu. İşte bu sebeple beni tam tatmin eden müslümanlığı, vicdanımın telkinine uyarak kabul ettim ve ancak ondan sonra, kendimi Allahu tealanın hakiki kulu ve daha iyi bir insan olarak hissetmeğe başladım.

Ne yazık ki, İslamiyet, birçok hıristiyanlar, cahiller tarafından, yanlış, uyuşturucu ve yalan, uydurma bir din olarak anlatılmışdır. Halbuki, Allahu teala indinde hak din İslamiyettir. İslamiyet, kuvvetlinin zayıflarla, zenginlerin fakirlerle birleşmesini sağlayan mükemmel bir dindir. İnsanlar iktisadi bakımdan esas olarak üç sınıfa ayrılırlar. Bu sınıflardan birincisi, Allahu tealanın birçok nimetlerle zengin ettiği kimselerdir. İkinci sınıf, hayatını kazanmak için çalışmak zorunda olanlardır. Bir de üçüncü sınıf vardır. Bu sınıfda bulunanlar, kendi kusurları olmadığı halde, kafi derecede kazanamayanlar, işsiz kalanlar, iş yapamaz hale gelenlerdir ki, fakirlik ve zaruret içindedir. İşte İslam, bu üç sınıfın da birbiriyle kaynaşmasını sağlar. Zengin olanın fakire yardım etmesini emreder. Zilletin, ızdırabın ortadan kaldırılması sebeblerini ihsan eder.

İslam dini aynı zamanda insanların çalışma kudretine, şahsi gayretine ve iş görmek kabiliyetlerine de ehemmiyet verir. İslam kanununa göre sahipsiz bir araziyi fakir bir çiftçi, belirli bir zaman kendi gayreti ile işlerse, arazi onun olur. İslam dini, yıkıcı değil, yapıcıdır.

İslam dini, kumarı ve ona benzeyen bütün kötü, zararlı oyunları men eder. İslam dini, insanı sarhoş eden bütün içkileri de men eder. Hakikaten dünyada insanların başına gelen felaketlerin çoğunun sebebi, kumarla içkidir.

Biz müslümanlar, herşeyin kader elinde esir olduğuna inanan kimseler değiliz. İslamda bahis konusu olan “kader”, hiç bir şey yapmadan, ağzını havaya açarak her şeyi Allahu tealadan beklemek demek değildir.Tam bunun aksine, Kuran-ı Kerim’de Allahu teala daima çalışmağı emir etmekdedir. İnsan bütün gayreti ile çalışacak, bütün zahiri sebeblere yapışacak, ancak ondan sonra Allahu tealaya tevekkül edecekdir. Çalışmadan önce değil, çalışırken, başarabilmek, kazanmak için, Rabbine yalvararak, Ondan yardım bekleyecekdir. İslamın “Hayr ve Şer (iyilik ve kötülük) Allahu tealadan gelir”akidesi, herşeyi Allahu teala yaratır demektir. İslamiyetde “Hiç bir şey yapmadan boş durmak” diye bir şey yoktur. Kader, olacak herşeyi, Allahu tealanın ezelde bilmesi ve bildiklerini, zamanları gelince, yaratması demekdir.

İslamiyet, insanların günahkar olduğu, günah ile doğduğu ve bütün hayatı müddetince keffaret vermeğe mecbur olduğunu, asla kabul etmez. İslamiyet, insanların, erkek ve kadın olarak, Allahu tealanın kulları olduğunu, kadın erkek arasında zeka, akıl, düşünce ve ahlak bakımından mühim fark bulunmadığını beyan eder. Ancak, erkekler daha güçlü, kuvvetli yaratıldıkları için ağır, yorucu işler ve nafaka temini bunlara verilmiş, kadınlar, daha rahat, daha neşeli bırakılmak suretiyle mesud kılınmıştır.

İslamın bütün müslümanları birbiri ile nasıl kardeş yaptığı hakkında fazla bir şey söylemek istemiyorum. Zira bütün dünya müslümanların nasıl birbirini sevdiklerini, birbirlerine muavenet, yardım ettiklerini bilir.Müslümanlıkta, zengin, fakir, soylu, köylü, memur, işçi, tüccar, herkes Allahu tealanın huzurunda birdir ve birbirinin kardeşleridir. Ben, hangi müslüman memleketine gitdiysem, kendimi kendi evimde ve kardeşlerimin yanında hissettim.

Son olarak şunu söyliyeceğim:İslamiyet, insanları bütün gün boyunca hem dürüst çalışmağa ve hem de Allahu tealaya karşı kulluk, ibadet vazifesini yapmağa davet eder. Bugünkü hıristiyanlık ise, insanları yalnız Pazar günü, güya dua etmeğe, diğer günlerde ise, Allahu tealayı tamamen unutarak, dünya işlerine, günahlara sevk eder.

İşte, bütün bunlar için müslüman oldum ve müslüman olduğum için iftihar ediyorum.

397
İlim ve Fazilet Vakfı Eski Başkanı


Trabzon Of ilçesi Uğurlu Kasabası'nda 1931 yılında doğdu. İlköğretimini, Uğurlu İlkokulu'nda yaptıktan sonra, aynı yerde bulunan medreseye intisap etti. Büyük alim muhterem Mehmet Rüştü Aşıkkutlu Hocaefendi'nin rahle-i tedrisinde 13 yıl süreyle İslami ilimler tahsil ederek 1951 yılında mezun olmuştur.

1954 yılında askerlik hizmetini yaptıktan sonra İstanbul'a yerleşerek tahsiline devam etmiş, İstanbul'un tanınmış büyük alimlerinden çeşitli branşlarda okumuş, İslami ilimlerde ihtisas yapmış ve çeşitli dini görevlerde bulunmuştur.

1958 yılında Üsküdar Müftü Yardımcılığı, 1962 yılında ise Üsküdar Müftüsü olarak 15 yıl süre ile görev yapmıştır. Ayrıca 10 yıl süreyle İstanbul Merkez Vaizliği görevini yürüten Abdullah Yazıcı, 1983 yılında kendi isteği ile emekli olmuştur.

Eğitim ve öğretime büyük önem veren Abdullah Yazıcı bu düşünceden hareketle 1972 yılında eğitim amaçlı İlim ve Fazilet Vakfı'nı kurmuştur. Bu vakfın kurucu temsilciliğinde çeşitli tarihlerde "Özel Fazilet Eğitim Kurumları'nı açmıştır.

Vakıf Mütevelli Heyeti Başkanlığı ve Eğitim Kurumları kurucu temsilciliğini yürüten Abdullah Yazıcı 28.09.2002 tarihinde vefat etmiştir.

398
yazar

İslam'ı Seçenler


Onbeşinci asırda yaşamıştır. Akdeniz'de bulunan Balear adalarının büyüğü olan Mayorka Adası'nda hıristiyan bir âilenin tek çocuğu olarak doğdu. Tahsil yaşı gelince, Nebuniye şehrinin en meşhur papazı olan Nikola Nertil'in yanında yetişti. İncil'i ezberledi. Hocası olan papazın yol göstermesiyle Tunus'a gitti ve orada müslüman oldu. Arapça'yı öğrenip İslâm ilimlerinde yetişti. Hıristiyanlığın iç yüzünü ve nasıl bozulduğunu anlattığı Tuhfet-ül-Erîb adlı eserini 1420 yılında yazdı. Bu eser, 1873 yılında Londra'da ilk baskısı yaptı. Kitap, 1981 yılında İstanbul'da İhlâs Vakfı tarafından bastırıldı. Eser Hacı Zihni Efendi tarafından Türkçeye tercüme edildi ve Osmanlıca baskıları yapıldı. El yazması, Berlin Kütüphanesi'ndedir. Kabri Tunus'tadır.

399
şair, yazar

Kırım Türk Edebiyatı


1891 yılında doğdu. Edebi çalışmalarına Gaspıralı İsmail'in çıkardığı "Tercüman" gazetesinde başladı. 1917 Sovyet devriminden sonra da edebi çalışmalarına devam etti. Düşüncelerini sade bir dille anlattı.

"Ömür", "Şaire", "Şairin Ruhu", "Közaydın", "Baar Türküsü", "Ahır Zaman Kuşu", "Hayırsız Tüş", "Mücde" gibi şiirleri, Kırım edebiyatına konu ve şekil bakımından büyük yenilikler getirdi. Sade bir dille yazdığı şiirleri, okuyucuda derin bir tesir bıraktı. 1928 yılında, şiirlerini toplayarak, "Yeni Saz" ismindeki kitabında yayınladı. Alfabe ve terminoloji komisyonlarında çalıştı. Okullarda garp edebiyatı dersleri verdi.

Kırım kültürüne, dil ve edebiyat konularında yazdığı makalelerle hizmet etti. 1927'de yazdığı "Kırım Tatar Edebiyatının Kısa Obruzı" isimli makalesinde Umer İpçi, Mahmut Nedim, Cafer Gafar, Ziyaddin Cavtöbeli, Eşref Şemizade gibi şair ve ediplerin eserlerini de inceleyerek, Kırım edebiyatının gelişmesini yorumladı.

Birkaç sene oynanan "Ömer Baari" adlı piyesi yazdı. Kırım dramatoloji sanatının gelişmesinde önemli rol oynadı. 1938 yılındaki toplu sürgün ve idamlar sırasında, bir çok Kırımlı yazar ve şair gibi öldürüldü.

400
milletvekili, bakan


1915 yılında doğdu. Ticaret Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı'nda bulundu. Ticaret, Devlet ve Koordinasyon Bakanı oldu. On ve onbirinci dönem İzmir Millletvekiliydi. 1985 yılında vefat etti.

401
sendikacı, milletvekili


1929 yılında Yalova'da doğdu. Gençlik yıllarından itibaren, değişik işkollarında ça1ıştı. İstanbul Belediyesi'ne sıhhi tesisatçı olarak girdi. Sendikacılığa 1962'de İstanbu1 Belediyesi Fen İşleri Sendikası'nın genel sekreterliğine seçilerek başladı. Bir süre sonra Türk-İş'e bağlı Genel-İş sendikasının başkanı oldu. Türk-İş içinde muhalefet yaptı. Genel-İş'in bu dönemde Türk-İş'ten kopmasına ve 1976’da DİSK'e katılmasına öncülük etti. 1977 yılında DİSK genel başkanlığına seçildi. 12 Eylül 1980’den sonra tutuklanarak, 4 yıl cezaevinde kaldı. Askeri Yargıtay'ın DİSK'in kapatılma kararını kaldırmasıyla, konfederasyonu tekrar örgütlemeye çalıştı. Sendikacılığının yanı sıra politikayla da uğraştı. 1963'te kısa bir süre TİP üyeliği yaptıktan sonra, 1967'de CHP'ye girdi. Bu partiden 1969 ve 1973 yıllarında iki kez milletvekili seçildi. 1987'de de SHP'den milletvekili seçildi. Bu partiden kopan bir grup milletvekiliyle beraber, HEP'in kurucuları arasında yer aldı. 21 Aralık 1991 tarihinde İstanbul'da öldü.

402
yazar


1949 yılında Kütahya'nın Emet ilçesi Hacımahmut Köyü'nde doğdu. İlkokulu, Hacımahmut Köyü'nde okudu. İmam Hatip Lisesi ve Yüksek İslâm Enstitüsü'nü İzmir'de okudu. Lise yıllarında, Gurbet dergisinde yazıları yayınlandı. Tire ve İzmir'de öğretmenlik yaptı. 1978'de yayınlanmaya başlayan, Sızıntı dergisinde, yazıları yayınlandı. Özel vakıf idareciliği ve eğitim hizmetlerinde bulundu. 1988 yılından bu yana gazetecilik yapmaktadır. İsmail Yediler, Hüseyin Bayram, Safvet Senih gibi müstear isimlerle kitaplar neşretti. Zaman gazetesi Genel Yayın Yönetmen Yardımcılığı'nda bulundu.



ESERLERİ:
1- Yaratılış ve Kader, 2- Peygamberler, 3- Kaderin ilmi isbatı, 4- Ölüm ve Diriliş, 5- Kur'an ve İlimler, 6- Zeka Tomrukları, 7- Hep taze mucize, 8- İbadetlerin Getirdikleri, 9- Ruhlar ve Ötesi, 10- Şüpheler üzerine, 11- Sen Yusuf musun?, 12- Kelimeler Armonisi, 13- Hadislerin Işığında Hadiseler, 14- Onlar Yıldız Gibiydiler, 15- Duyduklarım, Gördüklerim, 16- Hatıralar Işığında, 17- Mercan Mağaraları, 18- Gaybın Haberleri, 19- Hikmet,20- Dışa Yansıyan İç Dünyamız (1-2), 21- Miraç Şehsuvarı, 22- Hücre Devleti.

403
Afganistan Meclis (Ulusi Cirge) Başkanı


Abdul Rauf İbrahimi, Güney Türkistan Kunduz ilinin İmam Sahip ilçesindendir. Afganistan Rus-Sovyet savaşında Peştunların Hizbi İslami Partisi’ne bağlı olarak kardeşi Abdul Latif İbrahimi ile birlikte Ruslara karşı mücahid olarak savaşmıştır. Afganistan’da komünizm hükümeti çöktükten sonra Raşid Dostum başkanlığında kurulan İslami Hareket Partisi’ne (Cünbüş Milli İslami) katılmıştır.

Daha önceki Afganistan Parlementosunda Güney Türkistan Kunduz ilinin İmam Sahip ilçesinden Özbek Türklerinin milletvekilliğini yapmıştır. En son Afganistan Milletvekili seçimlerinde Güney Türkistan Kunduz ilinin İmam sahip ilçesinden yeniden Özbek Türklerinin milletvekili olarak seçilmiştir.

Abdul Rauf İbrahimi’nin kardeşi Abdul Latif İbrahimi, bir dönem Güney Türkistan’ın Kunduz ve Tahar illerinde vali olarak görev yapmıştır.


HABER

Afganistan’da bir Türk Meclis Başkanı seçildi


Afganistan’da yaklaşık 1 ay devam eden tartışmalardan sonra 27 Şubat 2011’de Meclis Başkanı seçildi.

Yapılan oylamada Kunduz kentinden Özbek Türklerinden Abdul Rauf İbrahimi meclis başkanı seçildi.

Özbek Türklerinden birinin Afganistan Meclis başkanlığına seçilmesi, Afganistan devletinin kuruluşundan bu yana ilk defa olan bir olaydır.
Son bir ay içinde, Afganistan’da meclis başkanını belirlemek için 4 kez yapılan oylamada başarısız olmuştu.

Afganistan Meclisi (Ulusi Cirge) de yapılan toplantıda milletvekillerinin meclisteki etnik tartışmalara son vermek için 19 sandalyeye sahip olan Özbek ve Türkmen Türklerinden milletvekillerine kendi aralarından birini meclis başkanı aday olarak belirlemelerini istedi.
Özbek Türk kökenli millet vekilleri Abdul Rauf İbrahimi’yi Meclis Başkan adayı olarak sunduktan sonra oylamaya geçildi. Yapılan oylamada hazır bulunan toplam 173 kişiden 169’u Abdul Rauf İbrahimi lehine oy verdi. Seçim sonuçlarını, Afganistan geçici meclis başkanı Hudadad Urfani açıkladı. Sadece 4 oy alehte kullanılmıştır.
Böylece Abdul Rauf İbrahimi gelecek 5 yıl boyunca Afganistan meclis başkanlığı koltuğuna oturacak.
Hazara Türklerinin Milletvekillerinden 23 şubat tarihinden yapılan ortak açıklamada Özbek Türklerinden bir kişi Afganistan Meclis başkanı adayı olarak belirlenirse lehte oy kullanacaklarını belirtmişlerdi.

404
gazeteci


1929 yılında İstanbul’da doğdu. İlköğrenimini gördükten sonra Galatasaray Lisesi'ni bitirdi. Sonra bir müddet Hukuk Fakültesi'ne devam etti. Yeni Sabah, Yeni İstanbul ve İstanbul Ekspres gibi çeşitli gazetelerde spor muhabiri, sayfa sekreteri ve yazı işleri müdürü olarak çalıştı. Ali Naci Karacan'ın çıkardığı Milliyet gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. Bir müddet sonra da genel yayın müdürü oldu. 1961 senesinden 1 Şubat 1979 tarihine kadar aynı gazetenin başyazarlığını da yürüttü. Türkiye Gazeteciler Sendikası, Türkiye Basın Enstitüsü Başkanlığı, İstanbul Gazeteciler Cemiyeti ve Uluslararası Basın Enstitüsü'nün ikinci başkanlığı, Basın Şeref Divanı genel sekreterliği gibi vazifelerde bulundu. 1 Şubat 1979 gecesi İstanbul’daki evinin yakınlarında kimliği meçhul kişi ya da kişiler tarafından öldürüldü.

ESERLERİ:
Abdi İpekçi’nin Afrika, İhtilalin İçyüzü, Dünyanın Dört Bucağından.

405
şair, yazar

Nail Abbas Sayar


21 Mart 1923 tarihinde Yozgat'ta doğdu. Liseyi, 1941 yılında Yozgat'ta bitirdi. Kısa süreli memurluktan sonra yedeksubay oldu. 1945'te İstanbul'da evlendi. Dört sömestr, Türkoloji öğrenimi yaptı.

1947'de İstanbul'da, onbeş günde bir çıkardığı gazeteyi, matbaa kurarak Yozgat'ta yayınlamaya devam etti. Yozgat’ta bir dönem de çiftçilik yaptı. Politikaya girdi, 1957'de politikadan uzaklaştı. Şiir yazmayı sürdürürken, roman yazmaya başladı. 1970 yılında Yılkı Atı romanıyla, ismini edebiyat dünyasına duyurdu. Yılkı Atı,TRT Roman Başarı Ödülünü (1971) kazandı. Bu romanın ardından gelen Çelo (1972) romanı, 1973 Türk Dil Kurumu Roman Ödülü’nü, Can Şenliği (1974) romanı ise 1975 Madaralı Roman Ödülü’nü getirdi Sayar’a. Can Şenliği, TRT tarafından filme çekilmiştir.

Abbas Sayar’ın romanları ve hikayeleri, Orta Anadolu insanının hayatını anlatır. Abbas Sayar’ın hayatı, romanlarındaki hayatlara benzer, ya da o, romanlarını kendi hayatından aldığı ilhamla yazmıştır.

Abbas Sayar, 1989'da ikinci kez evlendi, Ayvalık'a yerleşti. Resim, şiir ve roman çalışmalarını, Ayvalık'ta sürdürdü. Ankara, Antalya, İzmir ve Ayvalık'a resim sergileri açtı. Ömrünün son yıllarını, Ayvalık’ta resim yaparak, roman ve şiir yazarak geçirdi. Ötüken Neşriyat’ın yeniden yayınladığı romanlar Yılkı Atı, Çelo, Can Şenliği, Yorganımı Sıkı Sar (öykü), Anılarda Yumak Yumak ve son kitaplarından biri olan Noktalar’ın kapağında yazarın kendi yaptığı resimler kullanılmıştır.

Ardında, derlenmeyi bekleyen pek çok şiir ve yazı bırakarak, 12 Ağustos 1999 tarihinde öldü. Mezarı, Yozgat'tadır.

ESERLERİ:
Yazarın sekizi roman, altısı şiir kitabı olmak üzere on dört eseri var.

Yılkı Atı, Çelo, Can Şenliği, Dik Bayır, Yorganımı Sıkı Sar (hikaye), Tarlabaşı Salkım Saçak, Anılarda Yumak Yumak, El eli yur, el de yüzü, Boşluğa Takılan Ses (şiir), Noktalar (aforizmalar)...

Sayfa: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 [27] 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 ... 168